Agamemnon Porfirogennitos: Αποσπασμα απο το επερχομενο βιβλιο μου "Πραγματικη Ευτυχια και οι Δυο Εγκεφαλοι μας"

Ο φοβος το ανθρωπου για το θανατο προερχεται απο μια λανθασμενη a priori ιδεα οτι ο θανατος δρα ως μια μηδενιστικη δυναμη η οποια απλα και μονο επιφερει το οριστικο τελος μιας ανθρωπινης υπαρξης. Μια πιο εξελιγμενη προσεγγιση του θανατου ειναι αυτη η οποια....
βασιζεται στο κοσμικο αξιωμα οτι η ανθρωπινη ζωη ειναι μια ενεργειακη μετουσιωση του αδιανοητου Συμπαντος.

Μεσω μιας τετοιας θεωρησης, στην πρα
γματικοτητα δεν ειμαστε ανθρωποι αλλα το ιδιο το Συμπαν προσωποποιημενο, οπου σκοπος της ζωης μας ειναι να εξελιξουμε μεσω των εμπειρων μας την ιδια μας την ουσια, δηλαδη το ιδιο το Συμπαν. Ο θανατος ειναι η επιστροφη που ασυνειδητα, σε γονιδιακο επιπεδο, ολοι οι ανθρωποι επιζητητουν, την επιστροφη στην πραγματικη ουσια τους, στο Συμπαν.

Μεσω του θανατου, ο ανθρωπος επιτελει τον σκοπο της υπαρξης του, παραδιδοντας ολες τις συσσωρευμενες εμπειριες της ζωης του πισω στη Μανα του, το Αδιανοητο Συμπαν, ωστε να συμβαλλει (εστω και απειροελαχιστα) στην εξελιξη του ιδιου του Συμπαντος ως ζωντανος οργανισμος και οντοτητα που πραγματικα ειναι.

Υπο ενα τετοιο πρισμα ο θανατος ενος προσωπου με το οποιο εχουμε συνδεθει συναισθηματικα αποκτα μια διαφορετικη χροια, η οποια καλλιστα μπορει να συμβαλλει στη μειωση της συναισθηματικης απωλειας που μπορει να νιωθουμε.
Agamemnon Porfirogennitos A