Λαθρεμπόριο ελπίδας

Ο θεσμός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι εξόχως κρίσιμος για την ομαλή λειτουργία του πολιτεύματός μας. Έχει τον χαρακτήρα αυτού που οι αμερικανοί ονομάζουν «checks and balances» -ένας μηχανισμός δημιουργικού ελέγχου της κυβερνητικής εξουσίας, αλλά και διατήρησης πολύτιμων ισορροπιών. Στην χώρα μας, είναι...

γεγονός ότι ο συγκεκριμένος ρόλος, ανεξαρτήτως του κόμματος που τον εξασκούσε, δεν λειτούργησε ποτέ ουσιαστικά, παρά μονάχα εντός ενός πλαισίου θεατρινισμού, στείρου αρνητισμού και ατέρμονου κυνηγιού του κοντόφθαλμου κομματικού οφέλους.

Βέβαια, μπορεί οι δύο ιστορικές παρατάξεις που ανέκαθεν εναλλάσσονταν σε αυτόν, να συνηγορούσαν σπάνια, σε κρίσιμες όμως εθνικά στιγμές έβρισκαν τα πατριωτικά αποθέματα και στέκονταν στο ύψος των περιστάσεων. Πλέον πρόσφατη περίπτωση αποτελεί το περασμένο φθινόπωρο, όταν η τότε αξιωματική αντιπολίτευση έπαιξε με ευθύνη τον ρόλο της, συναινώντας στην δημιουργία της –σωτήριας όπως αποδείχθηκε- κυβέρνησης Παπαδήμου.

Δυστυχώς, το κόμμα που την διαδέχθηκε, ο εκλογικός θριαμβευτής ΣΥΡΙΖΑ, συμπεριφέρεται ως ώρας, λες και έχει παραμείνει εκφραστής της κοινωνικής μειοψηφίας των παρελθόντων ποσοστών του. Πορευόμενος με συνεχείςαμφιθυμίες και εσωτερικές συγχύσεις, και καθοδηγούμενος από έναν αυθεντικό εκπρόσωπο της μεγάλης των εν Ελλάδι λαϊκιστών σχολής, ακολουθεί με συνέπεια μία ισοπεδωτική συγκρουσιακή λογική, με μέτωπο διπλό –το εσωτερικό, κατά της «ανάλγητης» κυβέρνησης και το εξωτερικό εναντίον των Ευρωπαίων εταίρων, οι οποίοι έχουν κατ’ αυτόν, βαλθεί να αποτελειώσουν την χώρα.

Το χειρότερο όμως με το είδος της αντιπολίτευσης που ασκεί ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι ότι αποτελεί ένα επί της ουσίας αναίσχυντο λαθρεμπόριο φρούδας ελπίδας, με τα στελέχη του να υπόσχονται από μηχανής θεούς που θα οδηγήσουν την κοινωνία ως δια μαγείας, πίσω στην φαύλη ευμάρεια του πρόσφατου παρελθόντος. Μία κοινωνία που, ούσα ανώριμη και πανταχόθεν βαλλόμενη, είναιφυσιολογικό να «μαγεύεται» από τέτοιου είδους ονειρώξεις, που τη διατηρούν σε μία κατάσταση νιρβάνας, στερώντας της την δυνατότητα να συνειδητοποιήσει την πραγματικότητα που βιώνει.

Για τους μαστιζόμενους πολίτες, μία τέτοια αντίδραση μπορεί να θεωρηθεί αναμενόμενη. Για το κόμμα όμως που φέρει την ευθύνη της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε αυτή την ιστορική συγκυρία, μία τέτοια ανερυθρίαστη εκμετάλλευση του αδιεξόδου των ίδιων του των ψηφοφόρων, αποτελεί πράξη εθνικής μειοδοσίας.

Κρίμα για την πάλαι ποτέ ανανεωτική Αριστερά και άδικο για τους εκατομμύρια ψηφοφόρους του κόμματος του κ. Τσίπρα. Άραγε ο Ηλίας Ηλιού και ο Λεωνίδας Κύρκος, να είναι υπερήφανοι όταν από εκεί πάνω ατενίζουν τα καμώματα των κατ’ επίφαση διαδόχων τους…;

newsplus