Άπληστε άνθρωπε…
που μαζεύεις λεφτά δεμένα μασούρι, χτίζεις τοίχους και σπίτια, αλλά ξεχνάς να χτίσεις χαρά.
Που παίρνεις αυτοκίνητα, πράγματα, αξιώματα, κι όμως ποτέ δεν χορταίνεις. Όλο θέλεις κι άλλο.
Κι η ζωή περνά. Σιωπηλά. Αλύπητα.
Σε έναν κύκλο που γυρίζει και δεν ρωτά κανέναν.
Κοίτα καλά αυτή τη φωτογραφία.
Δες την χωρίς εγωισμό, χωρίς δικαιολογίες.
Αυτό είναι το τέλος όλων μας.
Μόνος θα μπεις στο χώμα.
Ούτε τα λεφτά.
Ούτε τα σπίτια.
Ούτε τα αμάξια.
Τίποτα απ’ όσα νόμιζες πως είχαν αξία.
Γι’ αυτό… γίνε άνθρωπος.
Να είσαι σωστός.
Να αγαπάς.
Να σέβεσαι.
Γιατί στο τέλος, μόνο αυτά μετράνε.
Αφιερωμένο σε όλους μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου