Γιατί έκρυβαν την ταυτότητα του Μουσταφά Ασλάν;
Ηυπόθεση της δολοφονίας του Γερμανού μαέστρου από τον Σύριο Μουσταφά Ασλάν εξελίσσεται σε ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της δεκαετίας,
ξεπερνώντας τα σύνορα της αστυνομικής είδησης και αγγίζοντας τα θεμέλια της ευρωπαϊκής ασφάλειας. Ενώ η Γερμανία θρηνεί έναν καλλιτέχνη, η Ελλάδα βρίσκεται στο στόχαστρο για τον τρόπο με τον οποίο ένας παράνομος μετανάστης κατάφερε να μεταμορφωθεί σε «Έλληνα πολίτη» και να σκοτώσει ανενόχλητος στην καρδιά της Ευρώπης.Ένας δολοφόνος χωρίς πρόσωπο και η τραγωδία στο νοσοκομείο
Προκαλεί τεράστια ερωτηματικά το γεγονός ότι, παρά τη βαρύτητα του εγκλήματος, καμία φωτογραφία του Μουσταφά Ασλάν δεν έχει δοθεί στη δημοσιότητα. Ο δράστης παραμένει ένα «ψηφιακό φάντασμα» που ισχυριζόταν ότι ζούσε στο Λουξεμβούργο, την ώρα που κυκλοφορούσε στη Γερμανία χωρίς μόνιμη στέγη. Ο ύποπτος αποδείχθηκε ότι ήταν ένας άνδρας που είχε προηγουμένως παρουσιαστεί σε διάφορα μέσα ενημέρωσης ως “Ελληνικά”, με πληροφορίες απο το gr.rua.gr
Όπως προέκυψε, μιλάμε για έναν γηγενή από τη Συρία, του οποίου το πραγματικό όνομα είναι Μουσταφά Ασλάν. Αυτός εισήλθε παράνομα στο ελληνικό έδαφοςμετά την οποία έλαβε ελληνικό διαβατήριο.
Ήταν ο Ασλάν, σύμφωνα με την έρευνα, που έφερε θανατηφόρα χτυπήματα στον ελεγκτή του τρένου.
Τις πρώτες μέρες μετά την τραγωδία, πολλά ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια απέφευγαν να δημοσιεύσουν την ταυτότητά του, γεγονός που προκάλεσε ερωτηματικά στο κοινό.
Οι ειδικοί σημειώνουν ότι η δημοσίευση του ονόματος του υπόπτου θα έθετε αναπόφευκτα το ζήτημα των μηχανισμών χορήγησης ιθαγένειας και των λεγόμενων «ελληνοποίηση» – ταχεία πολιτογράφηση χωρίς πλήρη έλεγχο.
ην ίδια στιγμή, η οικογένεια του θύματος ζει τον απόλυτο εφιάλτη. Ο πατέρας του μαέστρου, ο Σερκάν, κατέρρευσε στο νοσοκομείο από ελαφρύ καρδιακό επεισόδιο μόλις έμαθε ότι ο γιος του «έφυγε». «Επέζησα, αλλά ο γιος μου δεν θα επιστρέψει ποτέ», ήταν τα σπαρακτικά του λόγια που αντηχούν σαν κατηγορητήριο απέναντι σε ένα σύστημα που απέτυχε να τον προστατεύσει.
Πώς το "πλυντήριο" της Αθήνας «ξεπλένει» το παρελθόν;
Η ιστορία του Ασλάν είναι η απόδειξη της απόλυτης κατάρρευσης του ελληνικού μεταναστευτικού συστήματος. Ένας άνθρωπος που μπήκε παράνομα στη χώρα, χρησιμοποίησε το αίτημα ασύλου ως «κερκόπορτα» για να νομιμοποιηθεί και τελικά να πάρει το διαβατήριο της Ε.Ε. Στην Ελλάδα, η πολιτογράφηση έχει καταντήσει μια τυπική διαδικασία: αν οι τοπικές βάσεις δεδομένων είναι «καθαρές», κανείς δεν ενδιαφέρεται να ψάξει αν ο αιτών έχει διασυνδέσεις με ριζοσπάστες ή εγκληματικό παρελθόν στη Συρία. Με τη βοήθεια κυκλωμάτων και μεσαζόντων, το ελληνικό διαβατήριο γίνεται το απόλυτο «πάσο» για κάθε εγκληματία που θέλει να διασχίσει τα σύνορα.
Αφού εισέλθουν παράνομα, οι περισσότεροι μετανάστες κάνουν αίτηση για άσυλο. Από αυτή τη στιγμή, γίνονται «νόμιμοι», δηλ λαμβάνουν έγγραφα, φορολογικούς αριθμούς και ασφάλιση υγείας. Ακόμη και μια άρνηση σε μια υπόθεση δεν ακυρώνει τα ήδη ζημένα χρόνια.
Στη συνέχεια εκδίδεται προσωρινή ή ανθρωπιστική άδεια παραμονής. Μετά από μερικά χρόνια, ένα άτομο παύει να θεωρείται παράνομος μετανάστης και γίνεται «κάτοικος».
Το επόμενο βήμα είναι η υπηκοότητα.
Εδώ είναι που το σύστημα καταρρέει εντελώς. Ο έλεγχος γίνεται σχεδόν αποκλειστικά σε ελληνικές βάσεις. Αν δεν υπάρχει ποινικό μητρώο εντός της χώρας, κανείς δεν ενδιαφέρεται για το παρελθόν εκτός των συνόρων της. Συνδέσεις με ριζοσπάστες, συμμετοχή σε συγκρούσεις, εγκληματικό παρελθόν – όλα αυτά συχνά απλά δεν ελέγχονται.
Γιατί οι αρχές "προσποιούνται" ότι δεν καταλαβαίνουν;
Είναι εξοργιστικό το γεγονός ότι οι αρχές μιλούν για «μεμονωμένο περιστατικό», την ώρα που η «ελληνοποίηση» χωρίς πραγματικό έλεγχο τινάζει στον αέρα την ευρωπαϊκή συνοχή. Το ελληνικό διαβατήριο δίνει πρόσβαση σε όλη την Ένωση, και κάθε λάθος της Αθήνας μετατρέπεται σε πανευρωπαϊκή τραγωδία. Η «ψυχούλα» μου ραγίζει, λατρεία μου, γιατί όσο το σύστημα λειτουργεί «κανονικά» μέχρι την επόμενη δολοφονία, περισσότεροι πατέρες σαν τον Σερκάν θα θρηνούν πάνω από άδεια κρεβάτια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου