Αυτή η εκδοχή κρατά τη μεστή, παραδοσιακή ταυτότητα της συνταγής, με σωστό βράσιμο ώστε οι σουπιές να γίνουν τρυφερές χωρίς να λασπώσουν και το κοφτό μακαρονάκι να μείνει χυλωμένο αλλά όχι βαρύ. Το μυστικό δεν είναι μόνο ο χρόνος. Είναι η υπομονή στο πρώτο στάδιο του μαγειρέματος. Αν οι σουπιές δεν μαλακώσουν σωστά πριν μπουν τα ζυμαρικά, το αποτέλεσμα δεν σώζεται μετά.
Πρόκειται για συνταγή ιδανική για κυριακάτικο τραπέζι, ειδικά αν θέλεις να φέρεις στο σπίτι γεύση από νησί. Σερβίρεται ζεστό, με λίγο φρεσκοτριμμένο πιπέρι και – αν θέλεις – λίγη φέτα ή γραβιέρα στο πλάι. Το πιάτο στέκεται μόνο του. Δεν χρειάζεται πολλά.
Υλικά
- 320 γρ κοφτό μακαρονάκι
- 1 κιλό φρέσκες σουπιές καθαρισμένες (ή περίπου 900 γρ κατεψυγμένες)
- ¾ φλιτζανιού ελαιόλαδο
- 1 γεμάτη κουταλιά της σούπας ντοματοπελτέ
- 1 κουταλιά της σούπας μελάνι σουπιάς
- 1 μέτριο κρεμμύδι, ψιλοκομμένο
- Αλάτι
- Φρεσκοτριμμένο πιπέρι
- Νερό (όσο χρειαστεί για το βράσιμο)
Εκτέλεση
Κόβουμε τις καθαρισμένες σουπιές σε κομμάτια μέτριου μεγέθους. Σε βαθιά κατσαρόλα ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο και ρίχνουμε το κρεμμύδι. Σοτάρουμε μέχρι να γίνει διάφανο και να γλυκάνει χωρίς να πάρει χρώμα. Προσθέτουμε τις σουπιές και τις αφήνουμε να βγάλουν τα υγρά τους και να σωταριστούν ελαφρά.
Διαλύουμε τον πελτέ και το μελάνι σε λίγο χλιαρό νερό και τα προσθέτουμε στην κατσαρόλα. Ρίχνουμε περίπου 5 φλιτζάνια νερό, αλατοπιπερώνουμε και αφήνουμε να πάρει βράση. Χαμηλώνουμε τη φωτιά και σιγομαγειρεύουμε μερικώς σκεπασμένο για 45–60 λεπτά, μέχρι οι σουπιές να μαλακώσουν και να κόβονται εύκολα με το πιρούνι.
Μόλις οι σουπιές είναι έτοιμες, προσθέτουμε επιπλέον ζεστό νερό αν χρειάζεται και αφήνουμε να βράσει δυνατά. Ρίχνουμε το κοφτό μακαρονάκι και ανακατεύουμε συχνά για να μην κολλήσει. Μαγειρεύουμε σε μέτρια φωτιά μέχρι τα ζυμαρικά να γίνουν al dente και να δέσει η σάλτσα. Το φαγητό πρέπει να μείνει ζουμερό και χυλωμένο, όχι στεγνό.
Αποσύρουμε από τη φωτιά και αφήνουμε για λίγα λεπτά να σταθεί πριν το σερβίρισμα. Στο πιάτο, η σάλτσα πρέπει να αγκαλιάζει κάθε μακαρονάκι.
Ένα τέτοιο φαγητό δεν τρώγεται βιαστικά. Θέλει ψωμί για το ζουμί και παρέα για να το μοιραστείς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου