NAXOS - ΚΟΥΔΟΥΝΑΤΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΙΡΑΝΘΟ!

 

Φρατζέσκος Μαργαρίτης

Μερικές χιλιάδες χρόνια πριν από ‘μάς, οι Αρχαίοι Αθηναίοι γιόρταζαν τα Ανθεστήρια προς τιμήν του Διονύσου.

Επρόκειτο για ένα εορταστικό τριήμερο του μήνα Ανθεστηριώνα, το οποίο αντιστοιχεί χρονικά στα τέλη του δικού μας Φλεβάρη με αρχές του δικού μας Μάρτη, δηλαδή στις Απόκριες. Την ίδια περίοδο, εορταζόταν και στη Νάξο τα Εαρινά Διονύσια. Η φαλλοφορία, δηλαδή η επίδειξη μεγάλου ανδρικού πέους σε στύση, ήταν εθιμοτυπική πρακτική των Εαρινών Διονυσίων. Στη φαντασία των αρχαίων γεωργών και κτηνοτρόφων, η δύναμη που γονιμοποιεί τη γη και την ξυπνά από τον χειμερινό λήθαργό της, ήταν ο φαλλός του Διονύσου, που συμβολίζεται με τη σόμπα του κουδουνάτου. Ο σκοπός των εορτών αυτών, ήταν ευετηρικός, δηλαδή η "καλοχρονιά". Ακόλουθοι του Διονύσου θεωρούνταν οι Σάτυροι κι οι Μαινάδες, οι οποίοι συμμετείχαν στις παραπάνω γιορτές και διακατέχονταν από ιερή έκσταση και μέθη. Απ’ αυτούς κατάγονται σύμφωνα με τους μελετητές οι Κουδουνάτοι. Με το εκκωφαντικό χτύπημα των κουδουνιών, καλούν τη φύση να ξυπνήσει, καλωσορίζουν την Άνοιξη, υποδέχονται την ανθοφορία και προσδοκούν την "καλοχρονιά" σε όλα τα επίπεδα. Μαζί με όλ’ αυτά, λυτρώνουν και την ψυχή μας.

(Αυτούσιο το κείμενο, εστάλη στην εκπομπή "Σαββατοκύριακο με τον Μάνεση" και στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha).