Τυροψωμάκια που εξαφανίζονται από το Tάπερ πριν το διάλειμμα

 

Αυτά τα τυροψωμάκια δεν είναι «απλώς για το σχολείο». Είναι από εκείνα τα φαγώσιμα που μπαίνουν στο τάπερ το πρωί και εξαφανίζονται πριν χτυπήσει το πρώτο διάλειμμα. Έχουν σώμα, έχουν γεύση και –το πιο βασικό– δεν θυμίζουν καθόλου άνοστα αρτοσκευάσματα. Το γιαούρτι τα κρατά αφράτα, τα τυριά δίνουν πλούσια υφή και το κοτόπουλο ή η γαλοπούλα τα κάνει χορταστικά χωρίς να βαραίνουν. Δεν τρίβονται, δεν θρυμματίζονται και τρώγονται άνετα ακόμα και κρύα.

Είναι από εκείνες τις συνταγές που λύνουν τα χέρια. Δεν χρειάζονται μίξερ, δεν χρειάζονται ξεκούραση ζύμης, ούτε ιδιαίτερη τεχνική. Ανακατεύεις, γεμίζεις τις φόρμες και ψήνεις. Και στο τέλος έχεις κάτι που μυρίζει σπιτικό, όχι έτοιμο. Γι’ αυτό και γίνονται εύκολα μέρος της εβδομαδιαίας ρουτίνας, χωρίς να βαριέσαι να τα ξαναφτιάξεις.

Υλικά

230 γρ. στραγγιστό γιαούρτι

1 μεγάλο αυγό

45 ml ελαιόλαδο ή λάδι καρύδας

260 γρ. φέτα, τριμμένη

220 γρ. κίτρινο τυρί, τριμμένο

180–220 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις

2 κουταλάκια του γλυκού μπέικιν πάουντερ

1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι

Λίγο φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Λίγη γλυκιά πάπρικα

180 γρ. κοτόπουλο ή γαλοπούλα, ψιλοκομμένα

Εκτέλεση

Διαφήμιση

Σε ένα μεγάλο μπολ ρίχνουμε το αλεύρι, το μπέικιν πάουντερ και το αλάτι και τα ανακατεύουμε καλά. Προσθέτουμε το γιαούρτι, το ελαιόλαδο και το αυγό και δουλεύουμε το μείγμα με κουτάλι ή σπάτουλα μέχρι να γίνει παχύρρευστο και ομοιογενές.

Στη συνέχεια ρίχνουμε τη φέτα και το κίτρινο τυρί, το ψιλοκομμένο κοτόπουλο ή τη γαλοπούλα, το πιπέρι και την πάπρικα. Ανακατεύουμε απαλά ώστε τα υλικά να μοιραστούν ομοιόμορφα μέσα στο μείγμα, χωρίς να το παραδουλέψουμε.

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180°C, στις αντιστάσεις. Λαδώνουμε ελαφρά τις θήκες για μάφιν ή χρησιμοποιούμε χάρτινες φόρμες. Μοιράζουμε το μείγμα στις φόρμες, γεμίζοντας περίπου τα ¾, γιατί φουσκώνουν στο ψήσιμο.

Ψήνουμε για 25–30 λεπτά, μέχρι να ροδίσουν καλά και να σταθούν. Τα αφήνουμε λίγα λεπτά να κρυώσουν και τα ξεφορμάρουμε.

Στο τέλος έχεις τυροψωμάκια που δεν χρειάζονται συνοδευτικό, δεν χρειάζονται ψυγείο και δεν χρειάζονται «πείνα» για να φαγωθούν. Είναι από μόνα τους λόγος να ανοίξει το τάπερ.