Στη φράση του Μπιλ Κλίντον, που την είπε βέβαια για άλλους λόγους, «είναι η οικονομία ηλίθιε», εναποθέτει η ανθρωπότητα τις ελπίδες της για τον τερματισμό του πολέμου στη Μέση Ανατολή.
Διότι, μπορεί να μην είμαστε σίγουροι για τον ακριβή λόγο που ξεκίνησε αυτός ο πόλεμος – καθότι υπάρχει ο εντελώς... αχαρτογράφητος παράγων Τραμπ -, αλλά ξέρουμε γιατί θα τελειώσει, όταν τελειώσει: Για την οικονομία, ή ακριβέστερα για την ενέργεια.
Το σοκ, όχι μόνο για τις βραχυπρόθεσμες, αλλά κυρίως τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις που έχει αυτός ο πόλεμος στην παγκόσμια οικονομία, δεν αντέχεται.
Ιδίως εάν καταστραφούν γιγάντιες υποδομές, όπως αγωγοί και κοιτάσματα, που θα επιφέρουν αναταράξεις και προβλήματα στο διηνεκές.
Άλλωστε η πρώτη ρωγμή στον άξονα ΗΠΑ – Ισραήλ, προκλήθηκε τα τελευταία 24ωρα επειδή το Τελ Αβίβ, βομβάρδισε τα κοιτάσματα south pars στο Ιράν.
Μέχρι και ο Τραμπ κατάλαβε ότι το πράγμα ξεφεύγει…
Στα δικαστήρια η ΝΔ αναστενάζει
Την Δευτέρα ξεκινάει η πολύκροτη και πολυαναμενόμενη δίκη για το πολύνεκρο δυστύχημα των Τεμπών.
Η πολιτική και κοινωνική ζωή μπαίνει πλέον σε αυτούς τους ρυθμούς. Και πάντως η εξέλιξή της, δεδομένα θα επηρεάζει και την πολιτική ατζέντα και θα τις διαθέσεις της κοινής γνώμης.
Και βέβαια έρχονται τα δικαστικά συμβούλια για τον Τριαντόπουλο, τον Καραμανλή, ενώ εξελίσσεται μετ´ εμποδίων και η δίκη για τα βίντεο της μοιραίας αμαξοστοιχίας.
- Παρεμπιπτόντως, διεξάγεται και η δίκη για το σκάνδαλο των emails με πρωταγωνίστρια την Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου. Συν όλα τα υπόλοιπα, για ΟΠΕΚΕΠΕ, υποκλοπές και εμπλοκές γαλάζιων στελεχών σε δύσοσμες υποθέσεις, ποινικού χαρακτήρα, όπως κάτι συνεργάτες του Αυγενάκη. Και το ερώτημα είναι: Πόσες δικαστικές περιπέτειες μπορεί να αντέξει η ΝΔ, ιδίως λίγους μήνες πριν τις εκλογές;
- Για την πλήρη αλήθεια πάντως, υπάρχει κι η αντίστροφη κατάσταση: Ο Μακάριος Λαζαρίδης, μαθαίνω, καταθέτει μήνυση κατά της Ζωής Κωνσταντοπούλου για τις βιντεοσκοπήσεις, τύπου… ντοκιμαντέρ που κάνει στη Βουλή, με βουλευτές της ΝΔ σε άβολες στιγμές. Όχι, για όσκαρ ταινίας μικρού μήκους, δεν άκουσα να ενδιαφέρεται η Ζωή.
Τα κληρονομικά του ΣΥΡΙΖΑ
Για όσους δεν το είχαν πιστέψει, η αντίστροφη μέτρηση για το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, ξεκίνησε.
Όλες αυτές οι καντρίλιες στον ΣΥΡΙΖΑ – μεταξύ Πολακικών και ηγετικής ομάδας Φάμελλου- έχουν ακριβώς αυτήν την αιτία και τον ορίζοντα.
Μια τάση, εκφραζόμενη κυρίως από Πολάκη, Παππά, Αλεξιάδη, φοβάται ότι στη «διαπραγμάτευση» του Φάμελλου με τον πρόεδρο Αλέξη, για την ομαλή διάχυση του ΣΥΡΙΖΑ στο νέο φορέα, δεν θα περιληφθούν όλοι – η «κιβωτός» δεν χωράει κάποιους… ανεπιθύμητους, με άλλα λόγια.
Και όχι μόνο αυτό. Εκείνοι που θα μείνουν εκτός, θα μείνουν και με άδεια χέρια: Ο,τι έχει και δεν έχει ο ΣΥΡΙΖΑ, από κτήρια και μέσα ενημέρωσης, μέχρι επιχορηγήσεις και αλλά περιουσιακά στοιχεία και δικαιώματα, μα και χρέη ( διαχειρίσιμα αυτά), θα περάσουν μαζί με τον πρόεδρο Σωκράτη στο κόμμα Τσίπρα.
Τα κληρονομικά είναι πάντα ένας βραχνάς, όπως είναι γνωστό…
Οι συγκρούσεις ως δύναμη του ΠΑΣΟΚ
Συνεδριακό τριήμερο αυτό για το ΠΑΣΟΚ.
Προβλέψεις πριν λήξει όλη η διαδικασία το βράδυ της Κυριακής, δεν μπορούν να γίνουν.
Αλλά πάντα ένα συνέδριο έχει κρίσιμο ρόλο, έστω κι αν γίνεται σε συγκυρίες που κυριαρχούν ο πόλεμος και οι παγκόσμιες αναταράξεις στην οικονομία, κάτι που συμπαρασύρει και τη χώρα μας.
Από την εμπειρία που μας έχει χαρίσει πάντως ο χώρος, είναι σαφές ότι το ΠΑΣΟΚ κερδίζει από τις εσωτερικές πολιτικές συγκρούσεις. Αρκεί να μην τις φοβηθεί. Όσο σκληρές κι αν είναι – πρόκειται για ένα κόμμα με… εύφορη παράδοση σε αυτά τα θέματα.
Σας θυμίζω, ότι αμέσως μετά την άγρια σύγκρουση ηγεσίας τον Οκτώβριο του 2024, και παρότι η ηγεσία τότε ξόρκιζε τη σύγκρουση αυτή, το ΠΑΣΟΚ έφτασε ακόμα και στο δημοσκοπικό 20%, ασχέτως που δεν το κράτησε πολύ.
Τώρα δεν υπάρχει θέμα ηγεσίας, αλλά τα πολιτικά επίδικα έχουν επίσης μεγάλο ενδιαφέρον.
Οι τράπεζες την πιο κακή φήμη
Από τις έρευνες κοινής γνώμης που γίνονται τελευταία σχετικά με την καθημερινότητα των πολιτών και πώς αυτοί βλέπουν θεσμούς και καταστάσεις, τη χειρότερη, την πιο αλγεινή εντύπωση την προκαλούν οι τράπεζες.
Με ένα λόγο, τις… μισεί τις τράπεζες ο μέσος πολίτης. Τις θεωρεί εντελώς παρασιτικό παράγοντα στην πραγματική οικονομία.
Καλύτερη ιδέα έχουν ακόμα και για παραβατικούς, σε σχέση με τους τραπεζίτες, οι Έλληνες – και δεν παίρνω όρκο αν αυτό το σχήμα είναι μόνο ρητορικό.
Το σημειώνω απλά για να έχουν μια εικόνα οι αρμόδιοι – κυβερνητικοί, πολιτικοί και αρμόδιες εποπτικές αρχές.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου