Πριν από περίπου 95 εκατομμύρια χρόνια, στην Κρητιδική περίοδο, ένας εντυπωσιακός δεινόσαυρος περιπλανιόταν στις εκτάσεις της σημερινής Σαχάρας. Ο λόγος για τον Σπινόσαυρο mirabilis, ο οποίος σύμφωνα με τους επιστήμονες, συναγωνιζόταν σε μέγεθος τον Τυραννόσαυρο ρεξ.
Το νέο είδος περιγράφηκε σε μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Science, με επικεφαλής τον παλαιοντολόγο Paul Sereno του Πανεπιστημίου του Σικάγο, ο οποίος του έδωσε το παρατσούκλι «ερωδιός της κολάσεως», εξαιτίας της μορφολογίας του: μακρύ κρανίο, επιμήκης λαιμός και πίσω άκρα που θυμίζουν ερωδιούς.
Το ζώο εκτιμάται ότι έφθανε τα 12 μέτρα σε μήκος, ενώ έφερε στο κεφάλι του μια εντυπωσιακή, λεπιδοειδή ακρολοφία μήκους περίπου 50 εκατοστών. Διέθετε αλληλοσυνδεόμενα, κωνικά δόντια, ιδανικά για τη σύλληψη ψαριών – στοιχείο που έχει οδηγήσει πολλούς επιστήμονες να θεωρήσουν ότι η οικογένεια των σπινοσαυρίδων ήταν εξειδικευμένοι ιχθυοφάγοι θηρευτές.
Ανακατασκευή του κρανίου του Σπινόσαυρου mirabilis
Keith LadzinskiΟ Σπινόσαυρος mirabilis ζούσε όταν δάση και τα ποτάμια κάλυπταν την σήμερα άγονη Σαχάρα. Παλιότερα, τα περισσότερα απολιθώματα σπινοσαυρίδων είχαν βρεθεί κοντά στις ακτές της Βόρειας Αφρικής. Ορισμένοι επιστήμονες πίστευαν ότι αυτά τα ψαροφάγα πλάσματα ήταν εντελώς υδρόβια, γλιστρώντας στα βαθιά νερά για να πιάσουν τη λεία τους.
Αυτή τη φορά, όμως, τα απολιθώματα ανακαλύφθηκαν πιο βαθιά στην ενδοχώρα, στην έρημο του Νίγηρα, εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τον πλησιέστερο ωκεανό. «Πιστεύω ότι ήταν ένα ζώο που μπορούσε να μπαίνει εύκολα στο νερό», είπε ο Sereno. «Δεν νομίζω όμως ότι ήταν δύτης, δεν νομίζω ότι ήταν καλός κολυμβητής».
«Μεγάλα οστά» στην έρημο
Η αποστολή που οδήγησε στο εύρημα ξεκίνησε το 2019 στον Νίγηρα, με αφορμή παλαιότερες αναφορές του Γάλλου γεωλόγου Hugues Faure από τη δεκαετία του 1950. Ύστερα από άκαρπες έρευνες, η ομάδα βρέθηκε μπροστά σε μια απρόσμενη ευκαιρία, όταν ένας Τουαρέγκ (νομαδικός λαός της περιοχής) προσφέρθηκε να τους οδηγήσει σε σημείο όπου υπήρχαν «μεγάλα οστά».
Έπειτα από μακρύ και εξαντλητικό ταξίδι στην έρημο, οι ερευνητές έφθασαν σε έναν απομονωμένο χώρο όπου από το έδαφος προεξείχαν τεράστια απολιθώματα: μηριαίο οστό μήκους 1,80 μέτρων, γνάθος, δόντια και τμήματα της χαρακτηριστικής ακρολοφίας. Το 2022, ο Sereno επέστρεψε με πολυμελή αποστολή για συστηματική ανασκαφή, αποκαλύπτοντας κρανίο, τμήματα των οπίσθιων άκρων και επιπλέον τμήματα της ακρολοφίας.
«Η ακρολοφία δεν έμοιαζε με τίποτα που είχαμε δει μέχρι τότε», είπε ο Sereno.
Οι ερευνητές συνειδητοποίησαν ότι επρόκειτο για νέο είδος, μια ανακάλυψη-ορόσημο για την παλαιοντολογία. Όπως είπε χαρακτηριστικά ο Sereno «είναι η δική σου “Jurassic Park” στιγμή… Μια στιγμή που θα θυμάσαι για όλη σου τη ζωή».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου