Δύσκολη μέρα σήμερα για τη ΝΔ και ειδικά για τους βουλευτές της.
Δεν έχει ξαναγίνει να αίρεται, λόγω εμπλοκής τους στον ΟΠΕΚΕΠΕ, η ασυλία 13 βουλευτών σε μία μέρα (ούτε σε πολλές, εδώ που τα λέμε).
Το κυβερνών κόμμα σπάει κάθε ρεκόρ: έχει ήδη στο δικαστικό συμβούλιο τον Κώστα Καραμανλή (είναι και στους 13 βέβαια) και τον Χρήστο Τριαντόπουλο – για υποθέσεις σχετικά με τα Τέμπη.
Άρα 14 οι βουλευτές που μπλέκονται στη δικαιοσύνη.
Αν βάλουμε και την Φωτεινή Αραμπατζή, που πάει με το νόμο περί ευθύνης υπουργών, ο αριθμός ανεβαίνει στους 15.
Δηλαδή σχεδόν το 10% της γαλάζιας κοινοβουλευτικής ομάδας έχει μπερδέματα με εισαγγελείς και ανακριτές.
– Σημειωτέον ότι την… καλύτερη δουλειά την έκανε ο Μάκης ο Βορίδης. Αφού πρώτα είπε πρέπει να καταψηφιστούν οι άρσεις ασυλίας μετά έφτασε στο σημείο να υιοθετεί πλήρως και με κάποια ειρωνεία την ανάγκη να υπερψηφιστούν. Γι’ αυτό και κάποιοι θεωρούν ότι η αρχική του δήλωση έγινε για να… βγουν στο ξέφωτο όσοι διαφωνούν με τις άρσεις και να μπορέσει το Μαξίμου να μαζέψει το αντάρτικο. Εγώ όμως πιστεύω ότι ο Μάκης δεν είχε καμία σκοπιμότητα να ξεμπροστιάσει επίδοξους αντάρτες και να βοηθήσει το Μαξίμου. Κι ας λένε κάποιοι το αντίθετο…
Γκάλοπ ό,τι να ναι
Αυτό με τη δημοσκόπηση της Interview χθες δεν το κατάλαβα. Το ότι μέτρησε δηλαδή την Μαρία Καρυστιανού (σε πρόθεση ψήφου μιλάμε), αλλά όχι τον Αλέξη Τσίπρα. Εξ όσων γνωρίζουμε, εκτός εάν η εταιρεία έχει άλλη πληροφόρηση, ούτε η Καρυστιανού, ούτε ο Τσίπρας έχουν ιδρύσει ακόμα τα κόμματά τους. Όπως το έχει προαναγγείλει η Καρυστιανού, έτσι έχει διαβεβαιώσει και ο Τσίπρας. Άρα, ή μετράς και τους δύο ή κανέναν.
Θα δούμε πολλά τρελά, αντιλαμβάνομαι, μέχρι να ξεκαθαρίσει και τυπικά το τοπίο.
Ο κάθε δημοσκόπος κάνει ό,τι θέλει μάλλον!
– Παρεμπιπτόντως, η Interview δεν δίνει αυτή τη φορά «εκτίμηση ψήφου». Στη μέτρηση του Μαρτίου είχε δώσει 34,4% τη ΝΔ και μάλλον κατάλαβε ότι χύθηκε λίγο… αλάτι παραπάνω τότε, οπότε τώρα αποφεύγει τη σχετική αναγωγή. ‘Ο,τι να ‘ναι δηλαδή.
Ο Σιακαντάρης και οι ιδέες του ποδαριού για την αγορά
Εκπληκτική ιδέα αυτή του Γιώργου Σιακαντάρη για επιβολή «προοδευτικής φορολογίας», ως μέτρο δίκαιης φορολογικής πολιτικής. Θα μου πείτε τι σημασία έχει μία άποψη του Γιώργου του Σιακαντάρη και δεν θα σας αδικήσω. Ελάτε όμως που ο συγγραφέας είναι στο επιτελείο του Αλέξη Τσίπρα που ετοιμάζει τη διακήρυξη του νέου κόμματος, άρα δεν τα λέει μόνος του.
Το ζουμί λοιπόν: Ιστορικά, όπου έχει εφαρμοστεί αυτό – μιλάμε για τις επιχειρήσεις βέβαια, καθότι στα φυσικά πρόσωπα προοδευτικά πάει η κλίμακα) δεν έχει αποδώσει. Πρακτικά, σε μία τέτοια νομοθεσία ο ελιγμός είναι να… σπάνε τις εταιρείες οι επιχειρηματίες ώστε να μην ξεπερνούν τα επιβαρυντικά όρια κερδών – είναι τόσο απλό δηλαδή κι άντε να ψάχνει μετά ο Σιακαντάρης να φορολογήσει με τον υψηλότερο συντελεστή.
Βέβαια ο Σιακαντάρης, κοινωνιολόγος είναι και προφανώς δεν έχει ιδέα από την αγορά και πώς αυτή λειτουργεί. Κι άντε, αυτός δεν το καταλαβαίνω και λέει διάφορα που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Εκεί στο Τσιπρέικο δεν βρέθηκε ένας να του πει «άστο αυτά τα θέματα Γιώργο μην ασχολείσαι, μας εκθέτεις όλους»;
– Τουλάχιστον ο άλλος κολοσσός του Τσίπρα, ο Μαραντζίδης κατάλαβε ότι εκτίθεται όσο βγαίνει και μιλάει και σε αυτή τη φάση το περιόρισε το άθλημα.
Ο Αρβανίτης, ο Καβάφης και οι εκλογές του 2023
Αντιλαμβάνομαι ότι ο Κώστας Καβάφης μπορεί να μην είναι και ο πλέον αγαπημένος όταν είσαι παλαιός Κνίτης. Θα ήταν όμως χρήσιμο για τον Κώστα Αρβανίτη να ανατρέξει σ’ αυτό που έγραψε ο Αλεξανδρινός ποιητής… «κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις».
Κι αυτό διότι η δήλωσή του ότι «οι εκλογές του 2023 ήταν πειραγμένες» – ήτοι, έγινε νοθεία – εμπίπτει σε αυτή τη ρήση.
Εντάξει, θα διαλυθεί ο ΣΥΡΙΖΑ κι αυτό προκαλεί δυσφορία, στεναχώρια έως και σύγχυση σε πολλούς. Αλλά τουλάχιστον ας διαλυθεί χωρίς εξευτελισμούς – όσο γίνεται τουλάχιστον!
Η έγνοια του Σχοινά
Ξεκίνησε μαζώξεις γαλάζιων στελεχών και παραγόντων στη Θεσσαλονίκη ο Μαργαρίτης Σχοινάς.
Ο νέος υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης δεν έχει προτεραιότητα μόνο τα κυβερνητικά καθήκοντα, αλλά και την εκλογή του στις ερχόμενες βουλευτικές εκλογές.
Το θέμα είναι ότι δεν πρόλαβε καλά καλά να καθίσει στην υπουργική καρέκλα και ενώ έχει πλείστα όσα θέματα ανοιχτά στον αγροτικό τομέα, εκείνος τρέχει στην εκλογική του περιφέρεια για να συγκροτήσει τον μηχανισμό του.
Καλά θα πάει κι αυτό – σαν να έχει «κατάρα» αυτό το υπουργείο και οι περισσότερο που περνούν από κει το έχουν για… προσωπικό σκαλοπάτι.
Αόρατη στην ΑΑΔΕ η Revolut, ορατά τα πρόστιμα
Μια μικρή αλλά καθόλου αθώα «λεπτομέρεια» φαίνεται πως έχει αρχίσει να ταλαιπωρεί ολοένα και περισσότερους φορολογούμενους, ιδίως όσους έχουν αγκαλιάσει τις σύγχρονες fintech λύσεις όπως η Revolut. Και κάπως έτσι, από εκεί που νόμιζαν ότι είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους, βρέθηκαν αντιμέτωποι με… απρόσμενα «ραβασάκια» από την ΑΑΔΕ.
Το σκηνικό επαναλαμβάνεται με αξιοσημείωτη συχνότητα: δηλώσεις που εμφανίζονται «πληρωτέες», όχι επειδή οι πολίτες δεν καταναλώνουν, αλλά επειδή οι δαπάνες τους… δεν φαίνονται πουθενά. Κι αυτό γιατί έχουν επιλέξει να κινούν τα χρήματά τους μέσω ψηφιακών τραπεζών, αντί των παραδοσιακών ελληνικών ιδρυμάτων.
Το παράδοξο; Οι συναλλαγές γίνονται κανονικά, με κάρτες και ψηφιακά πορτοφόλια, αλλά το σύστημα δεν τις «διαβάζει» αυτόματα. Έτσι, φορολογούμενοι —ακόμη και εκείνοι με προσυμπληρωμένες δηλώσεις— βλέπουν ξαφνικά το εισόδημά τους να μην «συνοδεύεται» από τις απαραίτητες αποδείξεις δαπανών. Και κάπου εκεί αρχίζουν τα πρόστιμα, που σε ορισμένες περιπτώσεις δεν είναι καθόλου αμελητέα.
Η λύση υπάρχει, αλλά δεν είναι αυτονόητη. Απαιτείται παρέμβαση λογιστή και, κυρίως, η έγκαιρη αναγνώριση του προβλήματος — κάτι που δεν είναι πάντα δεδομένο. Γιατί ποιος θα σκεφτεί ότι η αιτία βρίσκεται σε έναν λογαριασμό που, απλώς, δεν «επικοινωνεί» σωστά με το ελληνικό σύστημα;
Μέχρι να υπάρξει πλήρης διασύνδεση —ή να γενικευτεί η χρήση ελληνικού IBAN από τις ψηφιακές τράπεζες— το ζήτημα μάλλον θα συνεχίσει να προκαλεί… φορολογικούς πονοκεφάλους.
Κακό «μαντάτο» για τον ελληνικό τουρισμό οι ελλείψεις σε αποθέματα κηροζίνης
Άλλη μία διεθνής απειλή για την ελληνική οικονομία και πιο συγκεκριμένα για τη «βαριά» βιομηχανία της τον τουρισμό, προέρχεται από τα προβλήματα στις μεταφορές εξαιτίας του κλεισίματος των στενών του Ορμούζ.
Πρόκειται για την διαφαινόμενη έλλειψη στα παγκόσμια αποθέματα κηροζίνης που θα δημιουργήσει προβλήματα στις αεροπορικές εταιρείες χτυπώντας ιδιαίτερα τα υπερατλαντικά ταξίδια, δηλαδή την άφιξη τουριστών στην Ευρώπη και την Ελλάδα από τις κρίσιμες για τον εγχώριο τουρισμό αγορές των ΗΠΑ, Καναδά ακόμα και χώρες όπως η Βραζιλία και η Ιαπωνία.
Το θέμα αυτό έχει θορυβήσει συνολικά την Ευρωπαϊκή Ένωση που ψάχνει εναλλακτικούς τρόπους προμήθειας του πολύτιμου αυτού καυσίμου για τις παγκόσμιες αερομεταφορές.
Και το πρόβλημα γίνεται μεγαλύτερο αν αναλογιστεί κανείς ότι τα τελευταία χρόνια αρκετά διυλιστήρια στην Ευρώπη έχουν μειώσει ή διακόψει την παραγωγή κηροζίνης με αποτέλεσμα τα υφιστάμενα να βρίσκονται στα όρια των παραγωγικών τους δυνατοτήτων.
Ήδη το κόστος της κηροζίνης έχει ανέβει δραματικά προκαλώντας μείωση στα περιθώρια κέρδους των αεροπορικών εταιρειών, οι οποίες δεν έχουν άλλη λύση από το να αυξήσουν τις τιμές των εισιτηρίων που στα υπερατλαντικά ταξίδια είναι ήδη πολύ υψηλές.
Και ο ελληνικός τουρισμός ήδη έχει δει τις πρώτες επιπτώσεις από τον Πόλεμο στην Μέση Ανατολή με ακυρώσεις κρατήσεων και πτώση ζήτησης στους πρώτους μήνες της σεζόν. Αν υπάρξει και πρόβλημα με τους τουρίστες που έρχονται από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού τότε τα πράγματα ζορίζουν ακόμα περισσότερο για τον κλάδο που φέρνει περίπου το 20% στο ελληνικό ΑΕΠ…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου