Κάπου ανάμεσα σε προκηρύξεις, υπογραφές και… βιαστικές διαδικασίες, στήνεται σύμφωνα με πληροφορίες που κυκλοφορούν έντονα στους διαδρόμους ένα σκηνικό που μυρίζει χρήμα και αφήνει πολλά ερωτηματικά. Ενα γνώριμο «ντουέτο» εμφανίζεται ξανά στο προσκήνιο, παρά τα βαριά σύννεφα που το συνοδεύουν από προηγούμενες υποθέσεις.
Ο λόγος για το δίδυμο Στρατινάκη – Γεωργίου, οι οποίοι όπως λέγεται συνεχίζουν να κινούνται με άνεση σε έργα που συνδέονται με δημόσιο χρήμα, ακόμα και μετά τις αναφορές που τους είχαν φέρει στο επίκεντρο της υπόθεσης της ΓΣΕΕ και τον Γιάννη Παναγόπουλου. Και αν κάποιοι περίμεναν «πάγωμα», φαίνεται πως η πραγματικότητα τους διαψεύδει.
Αυτή τη φορά, το κανάλι μέσω του οποίου όπως υποστηρίζεται κινήθηκαν τα χρήματα είναι η ΔΥΠΑ. Εκεί όπου εγκρίθηκε ποσό που ξεπερνά τις 520.000 ευρώ για έργο που ανατέθηκε στην εταιρεία ALPHA ΩΜΕΓΑ ZED ΑΕ, συμφερόντων του ίδιου επιχειρηματία. Ένα ποσό που δεν περνά απαρατήρητο, ειδικά όταν συνδυάζεται με το παρασκήνιο που ήδη υπάρχει.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, το όνομα του Ανδρέα Γεωργίου φέρεται να βρίσκεται και στο μικροσκόπιο της Αρχή για το Ξέπλυμα Χρήματος, υπό τον Χαράλαμπο Βουρλιώτη. Οι πληροφορίες κάνουν λόγο για ελέγχους που σχετίζονται με ξέπλυμα χρήματος, ενώ δεν λείπουν και αναφορές για «παγωμένους» τραπεζικούς λογαριασμούς. Αν ισχύουν όλα αυτά, τότε το timing της συγκεκριμένης σύμβασης αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον.
Το έργο που αποτέλεσε τη βάση για την ανάθεση αφορά τον «εμπλουτισμό βάσης δεδομένων ακίνητης περιουσίας» της ΔΥΠΑ. Ένα αντικείμενο που στα χαρτιά ακούγεται τεχνικό, αλλά στην πράξη κρύβει σημαντικά κονδύλια και ευκαιρίες. Το πιο εντυπωσιακό, ωστόσο, δεν είναι το έργο καθαυτό, αλλά η ταχύτητα με την οποία εξελίχθηκε.
Η σύμβαση, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν διαρρεύσει, φέρει ημερομηνία αρχών Απριλίου και το έργο παραδόθηκε πριν καν συμπληρωθεί μήνας. Λιγότερες από 30 ημέρες ήταν αρκετές για να ολοκληρωθεί η διαδικασία και να εκταμιευθεί ένα ποσό που για πολλούς θα απαιτούσε πολύμηνη εργασία. Και εδώ είναι που τα φρύδια αρχίζουν να σηκώνονται.
Γιατί μπορεί οι διαδικασίες να τηρήθηκαν τυπικά, όμως η ουσία παραμένει… πώς γίνεται ένα τέτοιο έργο να «τρέχει» με τέτοιες ταχύτητες; Και κυρίως, πώς επιλέγεται ανάδοχος που ήδη συνδέεται, έστω και σε επίπεδο ελέγχων με σοβαρές υποθέσεις;
Το ερώτημα γίνεται ακόμη πιο αιχμηρό αν λάβει κανείς υπόψη ότι ο σχετικός διαγωνισμός είχε ξεκινήσει από νωρίτερα, σε διεθνές επίπεδο, για την ανάπτυξη και ενίσχυση ενός συστήματος διαχείρισης ακίνητης περιουσίας της ΔΥΠΑ. Ένα έργο που θα έπρεπε να περάσει από φίλτρα αξιολόγησης και αυστηρούς ελέγχους.
Και όμως, στο τέλος της διαδρομής, η ίδια εταιρεία βρέθηκε να κρατά το «χρυσό» συμβόλαιο.
Στο παρασκήνιο, πολλοί μιλούν για ένα σύστημα που δεν επηρεάζεται εύκολα από θόρυβο ή σκάνδαλα. Ένα δίκτυο που φαίνεται να συνεχίζει απρόσκοπτα, ανεξαρτήτως πιέσεων. Άλλοι πάλι βλέπουν απλώς μια σειρά συμπτώσεων που ευνοούν συγκεκριμένα πρόσωπα.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι η υπόθεση αυτή ανοίγει ξανά μια συζήτηση που δεν έχει κλείσει ποτέ πραγματικά…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου