Γενοκτονία των Eλλήνων του Πόντου: Γιατί το «ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ» Eίναι πιο σημαντικό από ποτέ

 Κάθε χρόνο στις 19 Μαΐου ο Ελληνισμός δεν γιορτάζει.

Τιμά, οργίζεται και θρηνεί για τους αμέτρητους Έλληνες που σκοτώθηκαν, βασανίστηκαν και εκτοπίστηκαν από την προαιώνια γη τους.

Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου (και όχι απλά των “Ποντίων”, όπως έχει γίνει μόδα να λέγεται) είναι μία από τις πιο μαύρες και αιματηρές σελίδες της σύγχρονης ιστορίας και μία ακόμα πικρή υπενθύμιση για όσους επιλέγουν να «κλείνουν» τα μάτια τους και να ευαγγελίζονται «ειρηνική συνύπαρξη» στη γειτονιά μας.

Δεν είναι μόνο 353χιλ. τα θύματα. Είναι πολύ περισσότερα και χάνονται μέσα στις εσχατιές του χρόνου.

Απλά στις αρχές του 20 αιώνα κορυφώθηκε ένα έγκλημα διαρκείας που συνέβαινε για αιώνες σε πολλές περιοχές της Μικράς Ασίας με θύματα πάντα τους Έλληνες.

Πόλεις και διάφορα ελληνικά τοπωνύμια του Ποντιακού Ελληνισμού, όπως η Τραπεζούντα, η Σινώπη και η Σαμψούντα, βρίσκονται εκεί και περιμένουν καρτερικά την ώρα που θα αποδοθεί Δικαιοσύνη.

Μέχρι τότε θα περισσεύουν οι… τελετές μνήμης, τα (πολλά) λεπτά σιγής για τα θύματα και τα ευχολόγια να ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΤΕΙ.