Οφτό ή Αντικρυστό Κρέας

Tο οφτό κρέας ή αντικρυστό, το ψήνανε παλιά μόνο στις ορεινές περιοχές της Κρήτης συνήθως οι βοσκοί. Τους εξυπηρετούσε ο τρόπος που το ψήνανε γιατί δεν είχαν στους χώρους βοσκής μαγειρικά σκεύη.....
Αφού έσφαζαν και έβγαζαν την προβιά από το ζώο, το έκαναν τέσσερα κομμάτια, τα λεγόμενα γουλίδια. Κάθε κομμάτι το περνούσαν από μία ξύλινη σούβλα από ξύλο ασφενδάμου και αλατίζανε το κρέας. Ορισμένοι βοσκοί, κάνανε τη λεγόμενη οτερμενιά. Έβρισκαν, δηλαδή, κατάλληλες πέτρες, τις τοποθετούσανε σε σχήμα τετράγωνου και έβαζαν επάνω τις σούβλες με το κρέας. Στη μέση και σε σωστή απόσταση (ούτε πολύ κοντά, ούτε μακριά) έβαζαν ένα σωρό από ξερά ξύλα. Άναβαν τη φωτιά και το κρέας ψηνότανε με τη φλόγα. Το κρέας λοιπόν ήτανε αντίκρυ στη φωτιά (αντικρυστό) και όχι πάνω στη φωτιά. Το αφήναν έτσι για τρία τέταρτα και ύστερα το γύριζαν από την άλλη μεριά. Το μυστικό για να γίνει το οφτό κρέας νόστιμο είναι το λίπος.
-------
Η περιγραφή αυτή λίγο διαφέρει από τον τρόπο ψησίματος του κρέατος που περιγράφει οΌμηρος στην Ιλιάδα, στη Ραψωδία I, Παραθέτουμε τους σχετικούς στίχους σε μετάφραση Γ. Ψυχουντάκη:


"Του συντρόφου του ό Πάτροκλος κείνα πού του 'πε πιάνει.
Κι αυτός κρεατοκούτσουρο μεγάλο τότες βάνει
έκειά στη φέξη της φωθιάς, αίγας κι αρνιού την πλάτη
τιάνω 'θεκε, και γουρουνιού της πλάτης το κομμάτι,
π' ατιό το πάχος γυάλιζε, και πιάνει τα κι αρχίζει,
και βαστά ντου Αύτομέδοντας και τα χοντρομελίζει,
κατόπι σε μικρότερα κομμάτια διαμελά τα,
κι ωσάν τ' άπομορφόκοψε, στις σούβλες και περνά τα.
Κι ό Πάτροκλος ό θεϊκός φωθιά μεγάλην άφτει
κ/ ως ή φωθιά κατάκατσεν, ή φλόγα κι ασκοντάφτει,
κι αποκαταφλογόσβησε, τότες κι εκείνος παίρνει,
έστρωσε την καρβουνοσιά, τις σούβλες του και σέρνει
τιάνω σια διχαλόξυλα, κι ανασηκώνοντας τις
απ' τα διχάλια, μ' άγιον άλάτσι πασπαλά τις.
Σάν τα 'ψησε και τ' άτιλωσε στην τάβλα και τα σιάζει,
σ' ώρια πανέρια το ψωμίκι ό Πάτροκλος μοιράζει...