Ενώ η Ασία «φλέγεται» από την ελλείψει πετρελαίου και το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, το Πεκίνο επιστρατεύει στρατηγικά αποθέματα-μαμούθ και στροφή στις ανανεώσιμες πηγές, δοκιμάζοντας τις αντοχές του
Ενώ η παγκόσμια οικονομία παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα την ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή και οι τιμές της ενέργειας απειλούν να τινάξουν στον αέρα τους προϋπολογισμούς της Δύσης, η Κίνα μοιάζει να κινείται σε ένα δικό της, παράλληλο σύμπαν ασφαλείας. Η στρατηγική διορατικότητα του Σι Τζινπίνγκ, ο οποίος, ήδη από το 2021, προειδοποιούσε για την ανάγκη ενεργειακής αυτονομίας, μετατρέπει σήμερα το Πεκίνο σε έναν παίκτη που αντέχει εκεί όπου οι άλλοι καταρρέουν.
Με «προίκα» στρατηγικά αποθέματα-μαμούθ που αγγίζουν τα 1,4 δισεκατομμύρια βαρέλια, μια επιθετική στροφή στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και μια αδιατάρακτη –παρά τον πόλεμο– ροή πετρελαίου από την Τεχεράνη, η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη υψώνει το δικό της ενεργειακό τείχος. Ο Guardian ωστόσο αναρωτιέται σε ανάλυσή του: Είναι η Κίνα πραγματικά απρόσβλητη σε μια παρατεταμένη σύγκρουση ή η αντοχή της έχει ημερομηνία λήξης;
Προετοιμασία ετών για το «μοιραίο» σενάριο
Ο Σι Τζινπίνγκ προετοιμαζόταν για μια τέτοια κρίση εδώ και χρόνια. «Η Κίνα πρέπει να κρατά την ενεργειακή της τροφοδοσία στα δικά της χέρια», είχε δηλώσει ο κινέζος πρόεδρος, ήδη από το 2021. Σήμερα, καθώς ο πόλεμος ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν έχει βυθίσει τη Μέση Ανατολή στο χάος και οι εξαγωγές πετρελαίου από την περιοχή έχουν καταρρεύσει κατά 61%, η στρατηγική του Πεκίνου τίθεται στην πιο σκληρή δοκιμασία.
Ενώ χώρες όπως η Ιαπωνία, η Ινδία και η Νότια Κορέα αγωνίζονται να εξοικονομήσουν ενέργεια –καθώς το 2025 βασίζονταν στη Μέση Ανατολή για το 59% των εισαγωγών τους– η Κίνα φαίνεται να διαθέτει ισχυρά «αναχώματα».
Τα τρία «όπλα» του Πεκίνου: Αποθέματα, ΑΠΕ και Ιράν
Σύμφωνα με την Michal Meidan, επικεφαλής ενεργειακής έρευνας για την Κίνα στο Ινστιτούτο Ενεργειακών Μελετών της Οξφόρδης, το κινεζικό σύστημα διαθέτει σημαντικούς μηχανισμούς προστασίας:
Στρατηγικά Αποθέματα (SPR): Αν και το Πεκίνο κρατά μυστικό το μέγεθος των αποθεμάτων του, εκτιμάται ότι διαθέτει περίπου 1,4 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου.
Η «ειδική σχέση» με την Τεχεράνη: Το Ιράν συνεχίζει να προμηθεύει την Κίνα, τον κύριο αγοραστή του, με τις εισαγωγές να υποχωρούν οριακά από τα 1,57 εκατ. βαρέλια ημερησίως τον Φεβρουάριο, στα 1,47 εκατ. τον Μάρτιο.
Ενεργειακή Μετάβαση: Η Κίνα πουλάει περισσότερα ηλεκτρικά και υβριδικά οχήματα από όλο τον υπόλοιπο κόσμο μαζί, ενώ το 2024 το 31% της ηλεκτρικής της ενέργειας παρήχθη από αιολικά, ηλιακά και υδροηλεκτρικά έργα.
Οι «αχίλλειες πτέρνες» και ο κίνδυνος του παρατεταμένου πολέμου
Παρά την ανθεκτικότητά της, η Κίνα δεν είναι απρόσβλητη. Η εξάρτησή της από τη Μέση Ανατολή παραμένει στο 50% (έναντι 95% της Ιαπωνίας), γεγονός που την καθιστά ευάλωτη σε μια μακροχρόνια κρίση.
- Ανεξάρτητα Διυλιστήρια: Οι μικρότεροι παίκτες της αγοράς, που βασίζονται στο ιρανικό αργό, είναι οι πλέον εκτεθειμένοι, στρεφόμενοι τώρα απεγνωσμένα προς τη Ρωσία.
- Βιομηχανία και Φυσικό Αέριο: Τομέας της χημικής βιομηχανίας που βασίζεται στο LNG, βρίσκεται αντιμέτωπος με ελλείψεις και εκτόξευση τιμών.
- Η δοκιμασία του SPR: Η απελευθέρωση των στρατηγικών αποθεμάτων είναι «ευκολότερη στα λόγια παρά στην πράξη», καθώς ο μηχανισμός έχει δοκιμαστεί ελάχιστα στο παρελθόν.
«Ενώ μια σύντομη διακοπή είναι διαχειρίσιμη, η προοπτική παρατεταμένων δυσκολιών και οι συνακόλουθες αυξήσεις τιμών χτυπούν καμπανάκια στο Πεκίνο», προειδοποιεί η Meidan. Αν οι εβδομάδες γίνουν μήνες, η θεωρία του Σι περί «ενεργειακής αυτονομίας» θα δοκιμαστεί στα όριά της, όπως και η αντοχή ολόκληρης της παγκόσμιας οικονομίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου