Οι «Ράδιο Αρβύλα» έχουν διανύσει μια μακρά και πολυκύμαντη διαδρομή στα ελληνικά τηλεοπτικά πράγματα. Ασφαλώς και δεν ήταν όλα ρόδινα, ούτε όλες οι επιλογές τους έμειναν έξω από το πεδίο της κριτικής. Από την υπόθεση Στάθη μέχρι τις περιπτώσεις όπου η εκπομπή κατηγορήθηκε ότι λειτούργησε ως τηλεοπτικό «πλυντήριο» για πρόσωπα και καταστάσεις που κάθε άλλο παρά χρειάζονταν εξωραϊσμό -όπως στην περίπτωση Μαστοράκη- υπάρχουν αρκετές σκιές στην πορεία τους.
Αυτά, όμως, δεν αναιρούν μια άλλη, εξίσου υπαρκτή πραγματικότητα: Τα τελευταία χρόνια οι «Ράδιο Αρβύλα» αποτέλεσαν μία από τις ελάχιστες τηλεοπτικές εκπομπές μεγάλης εμβέλειας που ασκούσαν συστηματική, αιχμηρή και συχνά ανελέητη κριτική στην κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Τα δηλητηριώδη σατιρικά βέλη έπεφταν κατά ριπάς. Υπουργοί, κυβερνητικοί βουλευτές, πρωθυπουργικές δηλώσεις, γκάφες, σκάνδαλα και επικοινωνιακές φούσκες περνούσαν καθημερινά από τη σατιρική τους κρεατομηχανή.
Η δύναμη της γελοιοποίησης απέναντι στην εξουσία
Εδώ ακριβώς βρίσκεται η πολιτική σημασία της σάτιρας. Δεν χρειάζεται να ανατρέψει μια κυβέρνηση για να της προκαλέσει ζημιά. Αρκεί να αποδομήσει το προσεκτικά κατασκευασμένο προφίλ της, να γελοιοποιήσει τους εκπροσώπους της και να μετατρέψει μια βαρύγδουπη πρωθυπουργική δήλωση σε ανέκδοτο που θα αναπαράγεται σε κάθε παρέα και στα μέσα

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου