Ο χημικός μηχανικός βρέθηκε στην Ελεονώρα Μελέτη και περιέγραψε πως το 2009 βρέθηκε να έχει δηλητηρίαση ( ίλιγγο, θολή όραση, ναυτία) από μισό ποτήρι βότκα.
Τότε δεν έκανε κάτι, αλλά όταν το 2011 έπαθε πάλι το ίδιο αποφάσισε πως θα πρέπει κάθε φορά που επισκέπτεται νυχτερινά μπαρ να έχει ένα τεστ ανίχνευσης στα χέρια του που να του δείχνει αν το ποτό είναι καλό ή είναι νοθευμένο. Αρχικά άρχισε να ψάχνει τα πάντα στο ίντερνετ, αλλά δεν βρήκε πως υπάρχει κάτι αντίστοιχο ούτε στην Ελλάδα, ούτε στο εξωτερικό.
Συγκεκριμένα αυτό που έψαχνε ήταν να τεστ που να ανιχνεύει όλα τα ποτά, να είναι φτηνό, να μην θέλει ψυγείο και να ανιχνεύει σε δευτερόλεπτα.
Μόλις συνειδητοποίησε πως δεν υπήρχε, αποφάσισε να το φτιάξει ο ίδιος.
Ο σχεδιασμός ξεκίνησε όταν ήταν στο τελευταίο έτος του Τμήματος Χημικών Μηχανικών στο Πολυτεχνείο Πάτρας, ενώ όπως είπε η έρευνα διήρκεσε έναν ολόκληρο χρόνο, «μέρα – νύχτα».
«Θυμάμαι όταν το ξεκίνησα είχα τόσο πάθος που δεν καταλάβαινα την κούραση, παρ΄όλο που είχα και εξεταστική και χρωστούσα μαθήματα», ανέφερε ο χημικός.
Οπως ανέφερε το τεστ αποτελείται από έναν αντιδραστήρα και έναν ανιχνευτή.
Στον αντιδραστήρα η μεθανόλη μετατρέπεται σε θερμό διοξείδιο του άνθρακα, ενώ όλες οι άλλες ουσίες του δείγματος μετατρέπονται σε υγρά προϊόντα. Ο ανιχνευτής ανιχνεύει με χρώμα το διοξείδιο του άνθρακα.
Ετσι σε περίπτωση που τεστάρουμε ένα καθαρό ποτό, το αρχικό ροζ χρώμα του ανιχνευτή παραμένει.
Εάν όμως τεστάρουμε ένα νοθευμένο ποτό το αρχικά ροζ διάλυμα του ανιχνευτή αποχρωματίζεται και γίνεται διαυγές σαν νερό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου