Το γλυκό κουταλιού που μοσχοβολάει εσπεριδοειδή και εξαφανίζεται από το βάζο

 Το νεραντζάκι γλυκό κουταλιού δεν είναι απλώς «ένα ακόμα γλυκό». Είναι το βάζο που ανοίγει και αμέσως αλλάζει η ατμόσφαιρα στο σπίτι: άρωμα εσπεριδοειδών, μια γλύκα που δεν βαραίνει, και εκείνη η λεπτή, σχεδόν αριστοκρατική πικρίλα που κάνει το νεράντζι να ξεχωρίζει από όλα. Είναι από τα γλυκά που δείχνουν φροντίδα χωρίς να το φωνάζουν. Το βάζεις στο τραπεζάκι με έναν καφέ, το προσφέρεις σε επισκέπτη με ένα ποτήρι νερό, και ξαφνικά η φιλοξενία γίνεται τελετουργία.

Η ομορφιά του είναι πως βασίζεται σε κάτι ταπεινό: τη φλούδα. Είτε με νεραντζάκι είτε με φλούδα πορτοκαλιού, το αποτέλεσμα είναι κρυστάλλινο, αρωματικό και σπιτικό. Το μόνο που θέλει είναι σωστό «ξεπίκρισμα», για να μείνει η γεύση καθαρή και ισορροπημένη, και ένα καλό σιρόπι που να δένει χωρίς να γίνεται καραμέλα.

Υλικά

• 1 κιλό νεραντζάκια μικρά (ή φλούδες από πορτοκάλια, κατά προτίμηση ακέρωτα)
• 1.200 γρ. ζάχαρη
• 600 ml νερό
• 1 λεμόνι (χυμός)
• 6–8 γαρύφαλλα (προαιρετικά)
• 1 ξυλάκι κανέλας (προαιρετικά)
• 1 βανίλια (προαιρετικά)

Εκτέλεση

Πλένεις πολύ καλά τα νεραντζάκια και τα σκουπίζεις. Αν χρησιμοποιείς ολόκληρα νεραντζάκια, τα χαράζεις κάθετα σε 4–6 σημεία και τα ξεφλουδίζεις προσεκτικά, ώστε να πάρεις τη φλούδα σε «πέταλα». Αν δουλεύεις με πορτοκάλια, χρησιμοποιείς μόνο τη φλούδα (χωρίς το πολύ άσπρο μέρος όσο γίνεται) και την κόβεις σε λωρίδες.

Τυλίγεις κάθε κομμάτι φλούδας σε ρολάκι (σαν μικρό σαλιγκαράκι) και το περνάς με οδοντογλυφίδα ή το δένεις χαλαρά με λεπτή κλωστή κουζίνας για να κρατήσει το σχήμα του. Τα βάζεις σε μια μεγάλη λεκάνη με άφθονο κρύο νερό.

Για το ξεπίκρισμα, αλλάζεις το νερό 2–3 φορές την ημέρα για 2–3 ημέρες. Όταν δεις ότι το νερό δεν σκουραίνει τόσο και η φλούδα έχει μαλακώσει, προχωράς στο ζεμάτισμα.

Βάζεις τα ρολάκια σε κατσαρόλα με καθαρό νερό, τα βράζεις 5 λεπτά, τα σουρώνεις και τα ξαναβάζεις με νέο νερό. Επαναλαμβάνεις αυτή τη διαδικασία 3 φορές. Στο τέλος τα σουρώνεις καλά και τα αφήνεις να στραγγίξουν.

Σε κατσαρόλα βάζεις τη ζάχαρη με το νερό και, αν θέλεις, την κανέλα και τα γαρύφαλλα. Βράζεις μέχρι να λιώσει τελείως η ζάχαρη και να αρχίσει να δένει ελαφρά το σιρόπι. Ρίχνεις μέσα τα στραγγισμένα ρολάκια και σιγοβράζεις για περίπου 20–30 λεπτά, μέχρι να γυαλίσουν και να φαίνονται «διάφανα».

Προς το τέλος προσθέτεις τον χυμό λεμονιού και αφήνεις άλλα 2–3 λεπτά. Αποσύρεις από τη φωτιά και αφήνεις το γλυκό να σταθεί μέσα στο σιρόπι του, ώστε να δέσει σωστά. Αφαιρείς προσεκτικά τις οδοντογλυφίδες ή την κλωστή.

Μοιράζεις το γλυκό σε αποστειρωμένα βάζα, γεμίζεις με σιρόπι ώστε να καλύπτεται, κλείνεις καλά και το φυλάς σε δροσερό σημείο. Σερβίρεται ιδανικά με ένα ποτήρι κρύο νερό, δίπλα σε ελληνικό καφέ, ή ακόμη και πάνω σε γιαούρτι.

Και κάπως έτσι, με λίγη υπομονή και ένα άρωμα που δεν μιμείται τίποτα, έχεις στο ντουλάπι σου ένα γλυκό «παλιάς κοπής» που δεν περνάει ποτέ από τη μόδα.