Σκηνή σε Kαφενείο

 

— Ρε Λάμπη, έλα εδώ ρε να μας λύσεις μια απορία.

Πάει ο Λάμπης, κάθεται.

— Άντε λέγε.

— Τι παίζει ρε με Τραμπ, Πούτιν, πολέμους και τέτοια;

— Θα κάνετε ρε μ@λάκες ησυχία χωρίς να γελάτε να σας ξεστραβώσω;

— Κιχ.

Λάμπης:

Ωραία, πάμε.

Φανταστείτε ότι αυτό το καφενείο λέγεται «Καφενείο ο Πλανήτης».

Έχει τέσσερα καλά τραπέζια.

Σε κάθε τραπέζι κάθεται κι ένας μεγαλοκαρχαρίας με τους δικούς του.

Όλοι οι υπόλοιποι — εμείς, οι Ευρωπαίοι, οι Άραβες — τρέχουμε γύρω-γύρω, σερβίρουμε και περιμένουμε τι θα αποφασίσουν.

Τα τραπέζια τα έχουν:

1. Ο Τραμπ

Ο έμπορας που το παίζει τρελός.

Μπαίνει, κλωτσάει καρέκλες και φωνάζει:

«Από σήμερα το ούζο 10 ευρώ για τους ξένους, 1 ευρώ για μένα».

Στα παπάρια του όλα.

Τον νοιάζει μόνο να είναι ο σερίφης και ο πιο λεφτάς.

Και λέει στους άλλους:

«Θέλετε να σας προσέχω από τον Πούτιν; Θα μου τα σκάτε.

Αλλιώς, κόψτε τον λαιμό σας. Εγώ κοιτάω το μαγαζί μου».

Θέλει μια Αμερική κλειστό κλαμπ, χωρίς λογαριασμό σε κανέναν.

2. Ο Πούτιν

Ο παλιός νταής της γειτονιάς.

Κάθεται στη γωνία με βλέμμα «μη μου μιλάτε».

Έχει χάσει την παλιά του δόξα και θέλει να την πάρει πίσω με το ζόρι.

Θέλει να τον φοβόμαστε.

«Γύρω από το τραπέζι μου θα κάνετε ό,τι λέω.

Και αν πάτε να πιάσετε φιλίες με τον Τραμπ, θα σας σπάσω το αμάξι».

Ονειρεύεται να αναστήσει την παλιά αυτοκρατορία

και να είναι αφεντικό σε Ανατολική Ευρώπη και Ασία.

3. Ο Σι, ο Κινέζος

Ο πιο επικίνδυνος — γιατί δεν φωνάζει.

Κάθεται ήσυχος, πίνει το τσαγάκι του

και στο συρτάρι έχει τα γραμμάτια όλων.

Δεν θέλει πόλεμο.

Ο πόλεμος χαλάει τις δουλειές.

Θέλει να σε αγοράζει.

Σε 10 χρόνια να μη κουνιέται φύλλο στον πλανήτη

χωρίς να παίρνει προμήθεια.

Στόχος του:

η Κίνα να είναι το εργοστάσιο και η τράπεζα του κόσμου.

4. Ο Μόντι της Ινδίας

Αυτός που δεν τον πιάνει το μάτι σας.

Σαν τον κοντό που ψήλωσε και έγινε γίγαντας.

Νέος παίκτης, αλλά και οι τρεις άλλοι τον γλυκοκοιτάζουν.

Ξέρει ότι χωρίς αυτόν δεν βγαίνει η εξίσωση και λέει:

«Θέλετε εργοστάσια;

Θέλετε στρατιώτες;

Θέλετε αγοραστές;

Εγώ έχω τον περισσότερο κόσμο».

Δεν είναι ούτε με Δύση ούτε με Ανατολή.

Είναι με ό,τι τον συμφέρει.

Αυτοί οι τέσσερις, παιδιά,

τώρα μοιράζουν τις καρέκλες.

Ο Τραμπ και ο Πούτιν κάνουν νταραβέρια

και μας το παίζουν τσακωμένοι.

Ο Κινέζος τραβάει τον Ινδό μακριά από τον Αμερικανό.

Ο Ινδός περιμένει ποιος θα του δώσει τα περισσότερα.

Και στο τέλος;

Αυτοί θα τα βρουν.

Το μάρμαρο όμως θα το πληρώσουμε εμείς:

στο ρεύμα, στη βενζίνη, στο σούπερ μάρκετ

και στο αν αύριο θα έχουμε πόλεμο στη γειτονιά.

Και οι κανόνες;

Διεθνές δίκαιο, παγκόσμια τάξη, συμφωνίες…

Αυτά που ξέραμε από τον Β’ Παγκόσμιο μέχρι σήμερα;

ΞΕΧΑΣΤΕ ΤΑ.