Γύρισα στην ταβέρνα με ένα τελάρο φρέσκα ψάρια και βρήκα το ξύλινο μενού μου σπασμένο στα δύο δίπλα στον κάδο. Κάποιος είχε γράψει πάνω του: «Σήμερα κλειστά.
Πριν ενάμιση χρόνο κέρδισα στον τζόγο ένα πολύ καλό ποσό και από τότε άλλαξε η ζωή μου.
— Μαμά, στην καντίνα έχουμε μια απίστευτη κυρία.
— Και τι την κάνει τόσο ξεχωριστή; — τη ρώτησα.
Ο κατάλογος που παραθέτω δεν είναι υβρεολόγιο, είναι μικρή ανθρωπολογία χαρακτήρων. Κάθε λέξη δεν στοχεύει στο ίδιο πράγμα, διακρίνει αποχρώσεις.
Την κρατούσε σφιχτά!!! Ήταν το μοναδικό δώρο που είχε πάρει και αυτό δεν ήταν από τους γονείς του!
Μια φορά κι' έναν καιρό ήταν ένα μικρό παιδί, ένα μικρό αγόρι που τον λέγαν Θανασάκη.